De kinderen werden op zaterdag 1 augustus ontvangen door Indy en Jonas. Elk team deed een belofte aan de kinderen. Samen met Indy en Jonas zouden de kinderen deze week op zoek gaan naar de beloftes van God, want die zijn veel waard. “Jonas wil veel geld, maar Indy vertelt dat geld niet de waarde is van de beloftes, maar de liefde van God,” aldus de leiding.
In de tussentijd werden de tieners verwelkomd door Professor Lord Maurice. “Wat blijkt? Ze zijn vastgeraakt in de tijd en in de prehistorie beland!,” zo bericht de leiding van het tienerkamp. “Niet gek dus dat ze na wat kennismakingsspellen ‘butter chicken’ kregen voorgeschoteld: kip is namelijk eigenlijk ook een soort dino. We sloten de avond af met een Levend Dino Cluedo waarbij de tieners de moord van de directeur van het dinomuseum moesten oplossen: wie, hoe, waar en waarom? Groepje 1 was iedereen te snel af en wist als eerste het antwoord op al deze vragen.”
Beloofd is beloofd. Ook God houdt zich aan zijn beloften. Tijdens de Mis op zondagochtend hoorden de kinderen hoe God aan Abram beloofde dat hij zoveel nakomelingen zou krijgen als er sterren aan de hemel staan. Na de Mis speelden de kinderen levend kwartet en na de lunch werd er hard gezocht naar de vossen die zich hadden verstopt in Haarle. ‘s Avonds werd er gedanst en gezongen tijdens de disco. En zoals elke avond sloot de kampelaan, nadat Indy en Jonas de punten hadden verteld, af met de dagsluiting.
Bij de tieners bleek Professor Lord Maurice op zondagochtend de tijdmachine ‘gerepareerd’ te hebben. Op blind geluk reisden ze vooruit in de tijd naar het oude Egypte, de tijd van de mummies. Tijdens een spannende wandeltocht wisten de tieners verschillende Oud-Egyptische uitdagingen te doorstaan, zoals het bouwen van een piramide en het oversteken van de Nijl. “In de middag vierden we de Eucharistie op de kamplocatie, hielpen de tieners bij de bouw van de toren van Babel en ontcijferden ze levende hiërogliefen. Na het avondeten waren de Egyptische spelen. De tieners uit verschillende groepjes streden tegen elkaar om de eer en een podiumplaats,” zo laat de tienerkampleiding weten over deze tweede dag.
De volgende dag hoorden de kinderen tijdens de catechese hoe God Noach en zijn familie een ark liet bouwen om zo samen met alle dieren de enorme overstroming te overleven. “Welke dieren nam hij eigenlijk mee? Hoe wist hij dat het water weer gezakt was? Door een duif, dus de kinderen gingen aan de slag,” meldt de leiding. “Een duifje houdt de belofte van God vast, maar wat beloven wij? Daar werd hard over nagedacht en ondertussen werden de duifjes geknutseld.” Na de lunch speelden de kinderen levend stratego in het bos en ’s avonds was er een gezamenlijk spel met de tieners. “Wie kunnen de meeste straten, dorpen en steden bouwen tijdens levend Kolonisten van Catan? Er werd druk gehandeld om de juiste grondstoffen voor een stad bij elkaar te krijgen. Vijf steden wist het winnende team binnen de tijd te bouwen!”
De tieners waren inmiddels in de Middeleeuwen aanbeland en begonnen daarom de dag met een heus boogschiettoernooi. Tijdens de catechese stonden de werken van barmhartigheid centraal, waarna de tieners zelf aan de slag gingen met dit thema. De gezamenlijke avondactiviteit met het kinderkamp betekende voor een aantal deelnemers een gezellig weerzien met hun broertje(s) en/of zusje(s) “Toen onze kleine buren weer uitgezwaaid waren, barstte er een heuse ‘heksenjacht’ los,” aldus de leiding. “De tieners moesten in groepjes op zoek naar de waarheid achter een vermeende heks en vervolgens aan rechter Lucas presenteren of zij haar schuldig hadden bevonden. Gelukkig was dit niet het geval en konden we allemaal met een gerust hart, zonder heks in ons midden, gaan slapen.”
De kinderen begonnen de dinsdag met een bezoekje aan het zwembad. Na de catechese werd een start gemaakt met de acts voor de bonte avond, waarna een meerkamp volgde. Daarvoor waren allerlei kleine spelletjes klaargezet, zoals bowlen en darten met frisbees. “Ondanks de hitte werd er fanatiek meegedaan en stroomden de punten binnen,” aldus de leiding.
De tieners reisden intussen door naar de tijd van het Wilde Westen. In de ochtend streden ze erom wie het snelste uit de cel van de sheriff kon ontsnappen. Na een Amerikaanse brunch werden ze verwelkomd in de Sint Antonius van Padua-kerk van Nijverdal voor een viering. Vervolgens was er vrije tijd in het centrum van Nijverdal en daarna “gingen we helemaal in thema in het Wilde Westen lasergamen én bowlen,” vertelt de leiding. De dag werd afgesloten met een bandietenspel.
De kinderen hoorden tijdens de catechese op woensdag hoe Mozes op de berg van God de 10 geboden kreeg op stenen tafelen. Daarna troffen ze de laatste voorbereidingen voor de bonte avond. “De creativiteit leefde helemaal op en er werd hard geknutseld om alle attributen op tijd af te hebben,” aldus de leiding. “Na al dat knutselen was het tijd om even wat anders te doen. Alle teams streden hard tijdens de Crazy 88 en wisten veel opdrachten goed te voltooien.”
Op hun laatste zomerkampdag gingen de tieners traditiegetrouw ‘s morgens zwemmen. Zij hadden tijdens de lunch hun bonte ‘avond’.
Mgr. Woorts verzorgde de slotviering van het kinderkamp en tijdens zijn bezoek “mochten de kinderen hem allerlei vragen stellen over zijn werk, zijn hobby’s en nog veel meer,” zo meldt de leiding. Na de catechese maakten twee meisjes krijttekeningen, zo zag de hulpbisschop. Hij vertelt: “De één is de duif als symbool van de Heilige Geest. De andere toont onder andere het Heilig Hart van Jezus (die hebben ze samen gemaakt) met geel licht eromheen.”
De leiding kijkt terug op een gezellige week: “Op de laatste dag streden de teams nog hard voor de laatste punten. Uiteindelijk, na een spannende strijd, ging team Geel er met de winst vandoor. Zien we je volgend jaar (weer)?”
